تعلل ورزی یا به آینده موکول نمودن کارها آنقدر متداول است که شاید بتوان آن را از تمایلات ذاتی انسان برشمرد. اگرچه تعلل ورزی همیشه مساله ساز نیست، اما در اغلب موارد می تواند از طریق ممانعت از پیشرفت و عدم دسترسی به اهداف، پیامدهای نامطلوب و جبران ناپذیری داشته باشد و یکی از انواع شایع تعلل ورزی، تعلل ورزی تحصیلی در بین دانش آموزان می باشد. از اینرو، این پژوهش نیز با هدف بررسی اثربخشی آموزش راهبردهای کاهش تعلل ورزی تحصیلی در تعلل ورزی تحصیلی دانش آموزان متوسطه شهر تبریز انجام گرفت. به همین منظور تعداد 36 نفر از دانش آموزان دارای تعلل ورزی تحصیلی بالا که از طریق مطالعه مقدماتی و سرند کردن انتخاب شده بودند در یک طرح آزمایشی به دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. برای گروه آزمایش بسته آموزشی راهبردهای کاهش تعلل ورزی تحصیلی و برای گروه کنترل آموزش عادی روزانه اعمال شد. پیش آزمون و پس آزمون نیز با استفاده از مقیاس تعلل ورزی تحصیلی سواری (1390) اخذ شد. نتایج تحلیل کواریانس چند متغیره نشان داد که بین میانگین های دو گروه آزمایش و کنترل در مولفه تعلل ورزی تحصیلی عمدی (h= 0.125، p £ 0.05، f= 4.42) و تعلل ورزی تحصیلی ناشی از خستگی جسمی-روانی (h= 0.151، p £ 0.05، f= 5.51) تفاوت معنی داری وجود دارد ولی در مولفه تعلل ورزی تحصیلی ناشی از بی برنامه گی (p ³ 0.05، f= 0.465) تفاوت معنی داری بین گروه آزمایش و کنترل وجود ندارد. نتایج پژوهش می تواند راهنمای مشاوران و روانشناسان مدرسه در راستای کاهش تعلل ورزی تحصیلی دانش آموزان باشد.

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش کمال گرایی، خودتنظیمی تحصیلی، و خودکارآمدی تحصیلی درپیش بینی تعلل ورزی کلی و تعلل ورزی تحصیلی بود. به این منظورجامعه آماری از میان دانشجویان روزانه دانشگاههای دولتی استان مرکزی با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، نمونه ای به اندازه 412 نفر انتخاب شده و مورد بررسی از طریق پرسشنامه قرار گرفتند. پرسشنامه ها شامل مقیاس ارزیابی تعلل ورزی تاکمن، پرسشنامه تعلل ورزی تحصیلی، مقیاس کمال گرایی چند بعدی فراست، پرسشنامه خودتنظیمی تحصیلی و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی بودند. برای تحلیل اطلاعات بدست آمده از پرسشنامه ها، از نرم افزار آماری spss استفاده شد. نتایج نشان داد که متغیرهای کمال گرایی، خودتنظیم گری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی پیش بینی کننده های مناسبی برای تعلل ورزی کلی محسوب می شوند. همچنین یافته ها حاکی از آن بودند که متغیرهای کمال گرایی، خودتنظیم گری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی پیش بینی کننده های مناسبی برای تعلل ورزی تحصیلی محسوب می شوند.

هدف پژوهش حاضر پی بردن به تجربیات دانش آموزانی بود که تعلل ورزی تحصیلی داشتند. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع پدیدارشناسی بود. مصاحبه نیمه ساختاریافته با 11 نفر از دانش آموزان پسر سال چهارم رشته های نظری مقطع متوسطه دوم (دبیرستان) شهرستان مریوان که به صورت هدفمند انتخاب شدند، در سال تحصیلی 96-95 انجام شد. مصاحبه های ضبط شده به صورت کتبی ثبت شدند و به روش هفت مرحله ای کلایزی مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. تحلیل تجربه زیسته دانش آموزان، موجب شناسایی و دسته بندی و استخراج مقوله های اصلی «سبب شناسی تعلل ورزی تحصیلی»، «پیامدها» و «راهکارها» شد و همین طور از مقوله های اصلی ذکرشده، مقوله های فرعی سبب شناسی درون فردی مشتمل بر نداشتن مهارت مدیریت زمان، کمال گرایی و مطلق اندیشی، افکار منفی و ترس از شکست، بی علاقه بودن به موضوعات درسی و سبب شناسی برون فردی و پیرامونی شامل دوستان بی برنامه و بی انگیزه، نبود الگوی موفق و همین طور پیامدهای عاطفی و روانی-تحصیلی و رفتاری-شناختی و راهکارهای فردی – اجتماعی از مقوله های اصلی پیامدها و راهکارها، استخراج شدند. یافته های این پژوهش توانست تصویر روشنی از علل تعلل ورزی تحصیلی، پیامدها و راهکارهای حل مشکل ارائه کند.

مقدمه: فرسودگی تحصیلی و تعلل ورزی به عنوان موانعی برای پیشرفت تحصیلی می توانند بر عملکرد تحصیلی تاثیر گذار باشد. بنابراین شناخت عوامل مرتبط بر آن ها ضروری است، لذا این مطالعه با هدف تعیین وضعیت تعلل ورزی، فرسودگی تحصیلی و عملکرد تحصیلی و عوامل مرتبط با آن ها در دانشجویان پرستاری دانشکده پرستاری گناباد انجام شده است. روش کار: این مطالعه مقطعی بر روی 159دانشجوی ترم دوم تا هشتم کارشناسی پرستاری در دانشکده پرستاری گناباد که در نیمسال اول سال تحصیلی96-1395 مشغول به تحصیل بودند انجام شد. داده ها با استفاده از فرم اطلاعات جمعیت شناختی و پرسشنامه های فرسودگی تحصیلی بروسو و تعلل ورزی تحصیلی سولومون و راث بلوم گردآوری شد. عملکرد تحصیلی دانشجویان نیزبا درنظر گرفتن معدل کل مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با بهره گیری از نرم افزار SPSS انجام گرفت. یافته ها: میانگین و انحراف معیار نمره تعلل ورزی تحصیلی دانشجویان( 71/10)89/83 و فرسودگی تحصیلی آنان (23/8)72/47 بود. میانگین و انحراف معیار معدل کل دانشجویان(16/1)39/16 بود. نتایج آزمون تی مستقل نشان داد بین تعلل ورزی تحصیلی با جنس ارتباط آماری معنا داری وجود دارد(04/0 = P). نتیجه آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین نمره کلی تعلل ورزی تحصیلی و نمره کلی فرسودگی تحصیلی ارتباط معناداری وجود دارد(0001/0 > P). نتیجه گیری: با توجه به وجود تعلل ورزی و فرسودگی تحصیلی در دانشجویان پرستاری و شناسایی عوامل مرتبط با آنها برنامه ریزان آموزش پرستاری بایستی با اجرای اقدامات مناسب، سعی در کاهش تعلل ورزی و فرسودگی تحصیلی دانشجویان پرستاری داشته باشند.

تعلل ورزی یعنی به تعویق انداختن انجام کار و یا تمایل به انجام آن در دقایق پایانی. تعلل ورزی موجب درجات بالایی از اضطراب و افسردگی در دانش آموز شده و باعث تجربه هیجانات منفی می گردد. یکی از مقوله های موثر بر تعلل ورزی، فقدان تنظیم هیجانی و ناتوانی در خود تنظیمی هیجانی است. سبک های تنظیم هیجانی را شامل سبک پنهان کاری، سازگاری و تحمل می دانند. این پژوهش به منظور تعیین رابطه سبک های عاطفی با تعلل ورزی دانش آموزان پسر انجام گردید. نمونه پژوهش شامل 252 دانش آموز مقطع متوسطه نظری مشغول به تحصیل در مدارس دولتی بودند که بوسیله نمونه گیری خوشه ای انتخاب گردیدند. اطلاعات این پژوهش به وسیله پرسشنامه های سبک های عاطفی و تعلل ورزی تحصیلی به دست آمده است. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش همبستگی و تجزیه و تحلیل رگرسیون گام به گام استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که سازگاری (Beta=-0.33) و تحمل (Beta=0.14) عامل های مهم پیش بینی کننده تعلل ورزی دانش آموزان است (P=0.001). نتیجه دیگر پژوهش نشان داد که 11% واریانس تعلل ورزی دانش آموزان متوسطه پسر از طریق یک ترکیب خطی مشترک از سازگاری و تحمل تعیین می شود. هم چنین یافته ها نشان داد که مولفه سازگاری قوی ترین پیش کننده تعلل ورزی در میان سبک های عاطفی محسوب می شود.

هدف از انجام این پژوهش پیش بینی تعلل ورزی تحصیلی بر اساس مولفه های کمال گرایی در دانشجویان کارشناسی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان بود. طرح پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانشجویان کارشناسی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان در سال تحصیلی 1395-1394 بود که تعداد 250 نفر از آن ها (115 زن و 135 مرد) به روش تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند و با تکمیل پرسش نامه تعلل ورزی تحصیلی سولومون و راث بلوم (1984) و پرسشنامه ابعاد کمال گرایی هویت و فلت (1991) در این پژوهش شرکت کردند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی، رگرسیون هم زمان، رگرسیون گام به گام، و t دو گروهی استفاده شده است. یافته های این پژوهش نشان داد که کمال گرایی خودمدار به طور مثبت و معناداری تعلل ورزی تحصیلی و کمال گرایی دیگرمدار به طور منفی و معناداری تعلل ورزی تحصیلی را پیش بینی می کند. در نهایت این نتیجه گرفته شد که با افزایش میزان کمال گرایی در دانشجویان میزان تعلل ورزی در آن ها نیز افزایش می یابد.

تعلل ورزی تحصیلی پدیده ی پیچیده ای است و با وجود پژوهش های متعدد هنوز در خصوص مؤلفه های آن در بین صاحب نظران توافق حاصل نشده است. پژوهش حاضر با هدف کشف عوامل زمینه ای، فرایندی و پیامدی تعلل ورزی انجام شد. در پژوهش فعلی از روش نظریه زمینه ای ویرایش کوربین و اشتراوس (2008) استفاده شد. 30 نفر از دانش آموزان پایه سوم دوره دوم متوسطه در سال تحصیلی 96-95 به روش نمونه گیری هدف مند و نظری انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات، مصاحبه های نیمه سازمان یافته اجرا شد. در طی این فرایند کدگذاری باز و محوری انجام گرفت و طبقات مربوط در الگوی پارادایمی یعنی زمینه، فرایند و پیامد مشخص شدند. سپس در مرحله ی کدگذاری انتخابی، طبقه ی مرکزی یا مضمون اصلی پژوهش استخراج گردید. یافته های پژوهش 12 مضمون اصلی و 33 مضمون فرعی را بر اساس الگوی پارادایمی مشخص ساخت. در حوزه ی زمینه، ساختار نظام آموزشی، عوامل مربوط به معلم، همسالان، تکلیف، والدین و صفات فردی؛ در فرایند، ضعف در برنامه ریزی و مدیریت زمان، ذهن آگاهی پایین و تأخیر در انجام تکلیف و در نهایت پیامدهای تحصیلی و عاطفی استخراج شدند. طبقه ی مرکزی استخراج شده نگرش ابزاری به یادگیری بود. طبقه مرکزی زمینه را به فرایند ارتباط داده و پیامدهای تعلل ورزی را قابل درک تر می سازد. نتایج این مطالعه مؤلفه های مربوط به تعلل ورزی تحصیلی را در چارچوب نظریه زمینه ای مشخص ساخت. بر اساس این الگو، پیشنهادهایی در حوزه های مختلف برای مسئولان نظام آموزشی، معلمان، والدین و دانش آموزان ارائه شده است.

مقدمه: در فرایند یادگیری عوامل شناختی نقش بسیاری دارند، بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش بازتوانی شناختی گروهی بر اشتیاق تحصیلی و تعلل ورزی تحصیلی دانشجویان انجام شد. روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل است. جامعه ی آماری پژوهش را تمامی دانشجویان کارشناسی پرستاری گرگان بر اساس معیارهای ورود و خروج به پژوهش در سال تحصیلی 1397 که تعلل ورز بودند، تشکیل داد. شرکت کنندگان به صورت داوطلبانه به پرسش نامه تعلل ورزی تحصیلی پاسخ دادند، تعداد 30 دانشجو که بیشترین نمره تعلل ورزی را داشتند انتخاب و به صورت تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل گمارده شدند. سپس پرسش نامه های اشتیاق تحصیلی و تعلل ورزی تحصیلی به عنوان پیش آزمون در مورد هر دو گروه اجرا شد. آموزش بازتوانی شناختی گروهی روی گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقه ای اعمال شد. در پایان این دوره هر دو گروه پرسش نامه های فوق را به عنوان پس آزمون تکمیل کردند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره با نرم افزار SPSS 24 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد، میانگین و انحراف استاندارد اشتیاق تحصیلی در پیش آزمون گروه آزمایش 41/4 ± 84/52 و کنترل 75/4 ± 10/49 و در پس آزمون گروه آزمایش 35/4 ± 36/83 و کنترل 42/4 ± 75/50 به دست آمد. میانگین و انحراف استاندارد تعلل ورزی تحصیلی در پیش آزمون گروه آزمایش 24/8 ± 74/65 و کنترل 11/7 ± 32/65 و در پس آزمون گروه آزمایش 54/4 ± 02/31 و کنترل 87/6 ± 11/64 به دست آمد. به طور کلی آموزش بازتوانی شناختی گروهی بر اشتیاق تحصیلی و تعلل ورزی تحصیلی دانشجویان در سطح 01/0 > P تأثیر معنی داری دارد. نتیجه گیری: آموزش بازتوانی شناختی گروهی، در جهت استفاده از راهبردهای شناختی و راهبرد فراشناختی به دانشجویان ارائه شود تا کمتر شاهد تعلل ورزی تحصیلی و عدم اشتیاق تحصیلی در دانشجویان باشیم.

هدف: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر نشخوار فکری و خودآگاهی هیجانی بر تعلل ورزی تحصیلی در میان دانش آموزان انجام شد. مواد و روش: مطالعه حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود که بر روی 250 دانش آموز دوره متوسطه دوم در ناحیه یک آموزش و پرورش شهرستان تبریز در سال تحصیلی 1402-1403 انجام شد. شرکت کنندگان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه های تعلل ورزی تحصیلی تاکمن (1989)، نشخوار فکری نولن-هوکسما و مارو (1991) و خودآگاهی هیجانی گرنت و همکاران (2002) را تکمیل کردند. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره در نرم افزار SPSS نسخه 26 انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که نشخوار فکری با تعلل ورزی تحصیلی رابطه مثبت و معناداری دارد (r = 0. 62, p < 0. 001) در حالی که خودآگاهی هیجانی با تعلل ورزی تحصیلی رابطه منفی و معنادار نشان داد (r =-0. 57, p < 0. 001). نتایج رگرسیون چندمتغیره نیز نشان داد که نشخوار فکری (β =-0. 45, p < 0. 001) و خودآگاهی هیجانی (β = 0. 38, p < 0. 001) پیش بین های معناداری برای تعلل ورزی تحصیلی هستند و مدل رگرسیون به طور معناداری 52 درصد از واریانس تعلل ورزی تحصیلی را تبیین می کند (R² = 0. 52, F = 25. 78, p < 0. 001). نتیجه گیری: این یافته ها نشان می دهند که نشخوار فکری به عنوان یک عامل شناختی منفی موجب افزایش تعلل ورزی تحصیلی می شود، در حالی که خودآگاهی هیجانی می تواند با بهبود تنظیم هیجانی، تعلل ورزی را کاهش دهد. بر این اساس، تقویت مهارت های خودآگاهی هیجانی و کاهش نشخوار فکری از طریق مداخلات آموزشی و روان شناختی می تواند راهکار مؤثری برای بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان باشد.